zaufaj specjaliście

Porady dla rodziców

Drogi rodzicu,

Jeśli niepokoi Cię fakt, że Twoje dziecko…

  • Słabo się uczy
  • jest rozkojarzone, nie potrafi się skupić
  • nieustannie się wierci i kręci
  • chodzi wiecznie potłuczone i podrapane

… to wcale nie musi oznaczać, że dziecko jest niegrzeczne, niemądre, niedobrze wychowane. To nie musi być wina dziecka, ani też Twoja!  Być może podobne zachowania są wynikiem konkretnej przyczyny – niewystarczającego spożycia wielonienasyconych kwasów tłuszczowych (WNKT), które występują bardzo często u dzieci i młodzieży.

Tym niemniej warto sobie uświadomić kilka rzeczy.

Po pierwsze, zrozumieć (i zaakceptować to), że dziecko nie jest niegrzeczne lub bezczelne – często wręcz przeciwnie, bardzo się stara, tylko nie może zbyt długo skupić się na jednej rzeczy.

Po drugie, pogodzić się z tym, że bycie rodzicem dziecka nadpobudliwego to ciężka praca. Dziecko nadpobudliwe potrzebuje, aby rodzic siedział i pomagał mu w odrabianiu lekcji dłużej niż ma to miejsce w wypadku innych dzieci.

Po trzecie, pracę z dzieckiem nadpobudliwym najlepiej zacząć od siebie – nauczyć się akceptacji jego odmienności i tego, że być może nigdy nie będzie idealnym, wymarzonym dzieckiem lub uczniem, którego chciałoby się mieć w domu lub klasie. Pomoże to dopasować wymagania do możliwości i uchroni wszystkich przed frustracją i niepowodzeniami.

Ułatwi nam również przekazanie dziecku najważniejszego dla niego komunikatu – że jest przez nas kochane.

Wróć do strony głównej